Weblog

Vakantie 2010: Frankrijk (Pyreneeën)
2010-08-31 22:09:11
Het heeft even geduurd, maar het verslag is af. Vorige week woensdag kwam ik terug van mijn fietsvakantie in de Franse Pyreneeën. Superlatieven schieten tekort om het landschap en de klimmen te beschrijven. Desalniettemin heb ik gepoogd mijn ervaringen te destilleren in dit verslag van mijn vakantie in Frankrijk. Daarnaast heb ik ook een verslag van mijn vakantie in de Franse Alpen (2008) toegevoegd.

Hoe was het ook alweer? ... wind
2010-08-28 21:25:15
Laatste verandering: 2010-08-28 21:26:10
Na een volle week in de Franse Pyreneeën gefietst te hebben (verslag volgt nog), was het weer even wennen aan het Hollandse weer. Woensdag kwam ik terug, maar 's avonds regende het, dus de clubrit heb ik maar even laten zitten. Donderdag en vrijdag ook slecht weer en vandaag begon ook slecht. Toch was er vanmiddag ineens de mogelijkheid; buienradar liet een gat tussen de buien zien dat groot genoeg was voor een ommetje. De weg was vrij vlot droog na een vorige regenbui, dus om 14u ga ik eropuit. Al gauw verneem ik m'n tegenstander van vandaag: de wind. Een stevige kracht 5 (als het geen 6 was) staat uit het Westen en ten Noorden van Eindhoven trekken buien langs. Kortom, een rit naar het Zuid-Westen. Ik kies m'n route, bij nader inzien, iets te ver richting het Zuiden, dus veel windvoordeel haal ik niet op de terugweg terwijl ik er wel volop tegenin heb moeten fietsen langs het kanaal bij Lommel (net over de grens in België). In de hoop nog een gunstige windvlaag te treffen, toch nog maar even sprinten tussen Zandoerle en Veldhoven (op het bordje van de bebouwde kom). Ondanks dat de bergen nog redelijk vers in de benen zitten, gaat de teller op het vlakke toch nog naar 60.7km/u. Lekker! In de laatste van 77 kilometers drupt het een beetje en zodra ik binnen ben, begint het echt te regenen, wat een timing!

Luik - Bastenaken - Luik 2010
2010-08-14 20:00:00
Laatste verandering: 2010-08-26 20:13:35
Door vakantie :) enige vertraging opgelopen (in het schrijven van dit verslag). Maar... op 14 augustus stond Luik - Bastenaken - Luik weer op het programma. Dé ideale voorbereiding op mijn vakantie in de Pyreneeën, 1 week later, ware het niet dat de vakantie 1 week vervroegd werd. Nu zit er maar 1 dag tussen, vooruit, de busreis tellen we ook als herstelmogelijkheid: 2 dagen. Veel te leuk om te laten schieten en bovendien rekenen m'n ouders er ook op; zij gaan weer, net als 3 jaar geleden, mee en gebruiken de auto voor een rondreisje door de Ardennen waar we elkaar her en der treffen. Om, schrik niet, 3.55u staat de wekker en om 4.30u vertrekken we. Ik wil namelijk een beetje op tijd zijn om de auto nog wat dichterbij de start kwijt te kunnen. Door af en toe dichte mist rijden we naar luik, maar langzamerhand klaart het meer en meer op; het belooft een prachtige dag te worden. We kunnen nog net de auto op een parkeerplaatsje kwijt en (m'n ouders) hoeven dus niet 2,5 km naar de start te overbruggen (vanaf de eerstvolgende parkeergelegenheid). Na het ophalen van de startkaart, bevestigen van stuurnummer en het halen van de eerste stempel, ga ik om 6.20u echt op pad. Het is nog fris (11 graden), maar in de wetenschap dat het vlot warmer zal worden, wil het best in kort tenue. Ik weet, de eerste klim (Côte d'Embourg) ligt op 5 km, dus goed warmrijden is het devies. Met goede moraal ga ik van start en ben al lekker opgewarmd voordat de eerste hoogtemeters overwonnen moeten worden. Ik vlieg werkelijk de eerste klim op. Met speels gemak haal ik honderden renners in op deze goed-lopende klim, een mooie opwarmer. Dan volgt een glooiend stuk naar de eerste pauze in Harre, op 50km, waar iok met de familie heb afgesproken. Als ik de bocht om draai, zie ik m'n vader al klaarzitten met de camera in de aanslag. Verbaasd dat ik er nu al ben, spreken we elkaar even, ik tank bij en ga meteen weer door richting Bastenaken, waar op 90km de tweede stop is. Het parcours wordt ondertussen al aardig leeg en ik geniet van de mooie uitzichten. In de dalen hangt nog mist, wat er van bovenaf prachtig uitziet, terwijl de zon meer en meer voor aangenamere temperaturen zorgt. Er zit een tweetal in mijn wiel, maar overnemen doen ze niet. Het gaat nog steeds erg lekker, maar ik hou wel m'n hartslag in de gaten om niet té gek te doen; het is nog ver. Kort voor Bastenaken besluit ik om het even wat rustiger aan te doen. De vruchtenyoghurt smaakt goed bij de pauze en ik raak aan de praat met een paar anderen. Dit zou een leuk groepje zijn om het volgende stuk mee samen op te rijden, want na Bastenaken volgt eerst een vrij doods stuk met veel vlak of licht glooiend terrein. Maar... als ik m'n bidon nog even moet vullen, zie ik ze net vertrekken. Nouja, dan maar alleen. Een paar minuten later vertrek ik ook. Na een paar kilometer rij ik iemand voorbij die aanpikt. We babbelen even wat en rijden verder samen op. Op een licht dalende strook neemt hij even over, maar eerlijk gezegd gaat het mij wat te langzaam, dus al gauw pak ik de kop weer. Dan zie ik héél in de verte dat groepje van 6 rijden en ondanks dat het verstand zegt dat ik nu rustig aan moet doen voor wat nog komen gaat, kan ik het toch niet laten om de achtervolging in te zetten. In volle vaart dicht ik het gat vrij vlot, en op steun hoef ik niet te rekenen: als ik met m'n elleboog vraag om over te nemen, voel ik een hand op m'n rug met begeleidende woorden: "Ik ben blij dat ik je wiel kan houden, overnemen zit er niet in, dus ik blijf even asociaal in je wiel zitten.". Dus dan zelf maar... als we aansluiten, wordt ik bedankt voor de lift en kan ik even recupereren aan de staart. Totaan de Wanne blijven we bijeen en wordt het kopwerk enigszins gedeeld. Een paar km voor de klim krijgt men echter blijkbaar de schrik in de benen en wil niemand meer overnemen. Kortom, G-J doet het wel weer... Op de Wanne is het druk; hier komen de kortere routes er weer bij. De klim loopt lekker en bovenop zie ik al gauw m'n ouders weer staan. Iets in mijn voet heeft niet helemaal goed gezeten en er is wat in de knel komen te zitten. De pauze komt als geroepen om even m'n voet te luchten en ontlasten. Bij het stempelen hoor ik, tot mijn verbazing, dat ik de 4e of 5e ben die de lange afstand doet. Dan heb ik blijkbaar een hele inhaalrace gedaan. Als de voet weer tot rust is gekomen, stap ik weer op en werp me in de afdaling van de Wanne. Als je die kent, is het een heerlijke afdaling omdat je precies weet waar je moet remmen voor de soms verradelijke bochten. Ondertussen steken m'n ouders door naar Halembreux, waar ik zo langs kom. Maar... eerst moet de Stockeu nog overwonnen worden. Ik heb hem wel eens frisser beklommen, maar kom toch redelijk boven. Dan volgt de afdaling, maar vanuit Hénumont volgt een pittege klim die mij nog onbekend was. Daar waar ik dacht m'n pa en ma in volle afdaling te treffen, moet nu stevig geklommen worden. Jammer genoeg volgt nu een tussenstuk in Westelijke richting, dat eigenlijk niet past bij LBL, waar voorheen de veel mooiere omgeving van Spa aangedaan werd. Als dan in Vauxchavanne bij de controlepost ook nog eens geen water blijkt te zijn, daalt de moraal aardig. Er wordt nieuw gehaald, maar het duurt nog 10 minuten voor het er is. Aangezien ik geheel zonder zit en de zon er flink op brandt, heb ik geen keus en wacht. Dan volgt een ware stormloop terwijl er slechts halve liters per persoon worden verstrekt. Een jammerlijk saai stuk volgt naar Remouchamps, waarop ik opvallend veel deelnemers volkomen uitgeput naast de weg zie zitten, maar dan volgt mijn favoriet: de Redoute. Ondanks dat ik goed kapot zit, loopt hij lekker al kan ik niet meer opschakelen na het steilste stuk, daarvoor wil de hartslag niet meer voldoende omhoog. Desalniettemin blijft de cadans goed terwijl ik door vele toeschouwers complimenterende aanmoedigingen ontvang. Bovenop is het erg warm (29 graden), dus de verfrissende appel gaat er wel in. De Col du Hornay vormt geen obstakel meer want met een flinke elan stort ik mij op de slotkilometers. Tot slot volgt namelijk de heerlijke bijtrap-afdaling tot in Luik. Zoals ieder jaar, is het hier weer heerlijk stofzuigeren. Met telkens meer rijders in mijn wiel, trek ik het tempo op tot boven de 50 km/u. Af en toe probeert een ander over te nemen, maar ze weten het tempo niet vast te houden, dus al gauw zit ik weer op kop. Wat een geweldig gevoel van macht. Heerlijk! Dat de stoplichten in Luik nogal tegenzitten kan de pret niet drukken, na ieder stoplicht trek ik de boel weer in gang door volle bak naar de finish te rijden. Met een grote glimlach passeer ik de finishboog. Na het halen van de laatste stempel gaat de fiets in de auto, en als ik me wil omkleden begint het te regenen. Nu kan het geen enkel kwaad meer, wat een timing! Tijdens de rit naar huis vallen langzamerhand de oogjes dicht. Moe maar voldaan... Samenvatting: 247,6km; 3615hm; 10:06:08; 28km/u.

"Een Cancelaraatje"
2010-08-12 07:00:59
Gisteravond was zo'n avond dat alles klopt. Gewoon een woensdagavond-training van de club en gezien zaterdag Luik-Bastenaken-Luik weer op het programma staat wil ik rustig aan doen. Door de vakantieperiode is er een stuk minder opkomst dan anders en de 'snelle groep' bestaat uit slechts drie man... zei zullen vast hebben afgezien onderweg :). Ik kies ervoor om met de 'langzame groep' mee te gaan en verschuil me mooi achter in de groep. Er rijden ongeveer 8 'snellere' jongens en 8 'langzamere' in deze groep en, ik moet zeggen... er wordt keurig rekening gehouden met de mindere goden, en iedereen (ook ik) draait keurig mee op kop. Bij het viaduct tussen Reuzel en Postel kan ik het niet laten even de spanning op de benen te zetten, dus van achter uit de groep rij ik naar voren en knal naar boven... Met gemak rij ik met 50km/u naar boven en bovenop staat de teller nog op 46, dat voelt goed :). Onderweg mag een lekke band in de groep de pret niet drukken, als ons ommetje zich richting Weebosch vervolgt. Bij het naderen van Walik ontstaat er wat onrust in de groep en wordt er wat gedemareerd. De 'snelleren' splitsen zich af, maar ik zit nog in de tweede groep. Na het oversteken van een drukke weg moet ik dat toch maar even rechtzetten en rij in één ruk het gat van zo'n 80 meter dicht. Er volgen enkele schermutselingen als we Eindhoven/Veldhoven naderen en enigszins gefragmenteerd rijden er her en der wat plukjes. Ik zou vandaag rustig aan doen... dus vlieg ik niet direct naar de kop om te gaan 'stofzuigeren', maar laat dat eens aan mijn voorgangers over. Telkens is het de laatste man voor mij die een gat weet te dichten, dus zonder moeite sluit ik mee aan. Uiteindelijk komt alles weer samen en is het nog een paar kilometer totaan de officieuze meet. De benen voelen zo goed aan... en zijn sterker dan de geest, want 'rustig aan' gaat nu echt niet meer op. Terwijl de rest al druk doende is met een voorbereiding van de sprint (we rijden zo'n 43km/u) besluit ik de grootmeester na te doen en versnel vanuit het 6e wiel als er nog 1,5km te gaan is (en dat is best wel ver ;) ). Met 50km/u op de teller kom ik langs de voorste man en die weet niet aan te pikken. Nu komt het erop aan de snelheid zo lang mogelijk vast te houden. Zoals gezegd, het is nog ver, dus moet ik m'n krachten ook enigszins doseren. Ondertussen zal ik een aardige voorsprong hebben op de rest, maar eerlijk gezegd heb ik nooit omgekeken om de meute te aanschouwen :). Langzaamaan zie ik de teller teruglopen, maar na 500 meter staat hij nog op 47 en zakt vervolgens niet verder dan 44km/u. Er is nog een 700 meter te gaan en ik voel de benen vol lopen, maar opgeven... daar doen we niet aan. Zou ik het redden, of komen ze er toch overheen... niet aan denken gewoon stoempen. M'n hartslag klimt langzaam van 190 naar 198, het lijf wil stoppen, maar daar doen we niet aan. Met nog 50 meter te gaan kijk ik toch maar eens achterom. Daar zie ik dat de rest nog zeker 60 meter achter ligt. Super! Met gebalde vuist bol ik over de virtuele finish streep. Er mag dan helemaal niets vanaf hangen op zo'n trainingsavond, maar wat voelt dat toch goed als alles klopt. Heerlijk!

Test
2010-08-03 14:25:39
Laatste verandering: 2010-08-03 17:22:47
En dit is op de nieuwe server. Het lijkt erop dat alles juist over is gekomen. Heeft wel even wat hoofdbrekens gekost om de instellingen allemaal juist te krijgen, want ieder artikel dat de provider beschikbaar stelt kent de halve waarheid, maar uiteindelijk door alle bronnen te binden de oplossing gevonden :). Er zijn nog wat kleinigheden waar ik me later op zal storten, maar mocht je onverhoopt tegen ontbrekende pagina\'s of onverwachte foutmeldingen aanlopen, dan hoor ik het graag.